„Pejzaż polski został w Teatrze Witkacego w Zakopanem przyjęty bardzo życzliwie, bez najmniejszych wątpliwości. Jest to pomysł, który warto przedstawić szerzej, bo nie tylko popularyzuje naszą piękną muzykę pieśniarską, ale również nasze obyczaje i kulturę.”

Adam Rozlach, Polskie Radio
posłuchaj audycję

W plenerze polskiego pejzażu dochodzi do spotkania trzech kobiet. Każda z nich uosabia indywidualne, odmienne spojrzenie na rzeczywistość, uwarunkowane charakterem i zróżnicowaną sytuacją życiową. Ich niewinność i beztroska ulatuje wraz z nadchodzącymi doświadczeniami – zaborami, wojną, komunizmem. Żyjąc w nieustannym spętaniu i oczekiwaniu starają się oswoić swoją samotność, lęk i zwątpienia. Upragniona wolność stanowi również cichą walkę o nieutracenie wiary we własne marzenia…

Pejzaż polski to spektakl muzyczny do pieśni polskich kompozytorów. Składa się z autonomicznych, poetyckich scen z życia kobiet końca XIX wieku, w których można odczytać wyzwania współczesnej kobiety. Dzięki kostiumom autorstwa Doroty Roqueplo, a także scenografii, multimediom, a zwłaszcza porywającej muzyce wybitnych twórców ostatnich 150 lat, przedstawienie nacechowane jest silnymi emocjami, a zarazem posiada pozytywne i niebanalne przesłanie. Dziś, w bohaterkach Pejzażu polskiego, w sposób szczególny widzimy matki, żony i córki z Ukrainy, Syrii, Ziemi Świętej, Afryki…każdego zakątka świata nękanego przez wojnę. Tak jak kropla drąży skałę, czyny każdego z nas mogą zmienić bieg historii.

Repertuar: 

1. Karol Szymanowski – Uwoz, mamo, z cyklu “Dwanaście pieśni kurpiowskich” op. 58, (1930-32 r.) tekst: ludowy
2. Fryderyk Chopin / Pauline Viardot – Do pięknej – duet, op.67/1 tekst polski: Piotr Maszyński
3. Feliks Nowowiejski – Sikoreczka świergoli, z cyklu „Pięć pieśni z Podbeskidzia Śląskiego”, op. 21/7, tekst: ludowy
4. Fryderyk Chopin / Pauline Viardot – Zalotna, op. 7/1 tekst: Jan Chęciński
5. Piotr Perkowski – Kochanka, z cyklu „Dwie pieśni”, op. 14/2, (1928 r.) tekst: Leopold Staff
6. Stanisław Moniuszko – Dalibógże – IV Śpiewnik domowy, (1860 r.) tekst: Jan Massalski
7. Karol Szymanowski – U jeziorecka, z cyklu “Dwanaście pieśni kurpiowskich” op. 58, (1930-32 r.) tekst: ludowy
8. Stanisław Moniuszko – Prząśniczka, III Śpiewnik domowy, nr.7 (1879 r.) tekst: Jan Czeczot
9. Stanisław Niewiadomski – Amor i serce, op. 39/5, (1908 r.) tekst: Antoni Lange
10. 10. Mieczysław Karłowicz – Zaczarowana królewna, op.3/10, (1896 r.) tekst: Adam Asnyk
11. 11. Bohdan Riemer – Zachód słońca, (1993 r.) tekst: Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
12. Stanisław Niewiadomski – Kołysanka, z cyklu „Jaśkowa dola” (1894 r.) tekst: Maria Konopnicka
13. Fryderyk Chopin – Nie ma czego trzeba, op. 74/13, (1815 r.) tekst: B. Zaleski
14. Feliks Nowowiejski – Osypała jabłoneczka, op.16/8 tekst: Maria Czeska-Mączyńska
15. Stefan Kisielewski – Prośba o wyspy szczęśliwe, z cyklu „7 pieśni” (1954 r.) tekst: Konstanty Ildefons Gałczyński
16. Karol Szymanowski – Lecioły zórazie, z cyklu “Dwanaście pieśni kurpiowskich”, op.58, (1930-32 r.) tekst: ludowy
17. Ignacy Jan Paderewski – Chłopca mego mi zabrali, z cyklu “Cztery pieśni”, op. 7/4, (1885 r.) tekst: Adam Asnyk
18. Karol Szymanowski – Słyszałem Ciebie, z cyklu „Sześciu pieśni” op.2/5; (1902 r.) tekst: Kazimierz Przerwa – Tetmajer
19. Franciszek Maklakiewicz – A jeśli chcesz zapomnieć, (1935 r.) tekst: Barbara Bąkowska
20. Romuald Twardowski – Wokaliza
21. Ludomir Różycki – Rajski ptak, (1935 r.)
22. Michał Czaposki – O matce, która piecze ciastka – tercet tekst: Anna Kamieńska

OBSADA:

Les Femmes:

Barbara: Joanna Sobowiec – Jamioł – sopran
Marianna: Natalia Krajewska – Kitowska –sopran
Anna: Emilia Osowska – mezzosopran

Sebastian Godziński/Justyna Korpak – fortepian

scenariusz i reżyseria: Les Femmes

kostiumy: Dorota Roqueplo

 Czas trwania: 60 min.